DS magazine
Bertrand Russell

Nowele nominowane do Nebuli 2018

Richard Bowes - „Dirty Old Town”. Narrator już jest stary, ale wspomina. Szczególnie swoją babcię imigrantkę, która nauczyła go jednego zaklęcia, oraz swojego wroga ze szkoły, którego potem spotykał jeszcze wielokrotnie, i z którym połączyła go szczególna więź (bxnmnłb fvę, żr ebqmvpr olyv cemlebqavz ebqmrńfgjrz v znwą jfcóyartb qmvnqxn). Ja rozumiem, że jak człowiek czyta "The Paper Menagerie" i dowiaduje się, ile nagród zgarnęła, to też tak chce, ale to nie jest jeszcze wystarczający powód, żeby temu ulegać. Oczywiście nieźle napisane, ale potwornie przegadane, nudne, wtórne, bez głębszego sensu. Żeby to chociaż było w kategorii krótkich opowiadań, ale nie: autor nawsadzał tam fragmentów opowieści narratora, który jest pisarzem, żeby tak bardziej oryginalnie było.

Jonathan P. Brazee - „Weaponized Math”. Na dachu siedzą snajperzy i się nudzą. Jest bliska przyszłość, snajperzy mają wspomaganie AI, zabijanie polega głównie na precyzyjnych obliczeniach. A potem zaczyna się akcja, dość wciągająca, ale przede wszystkim są tu wyliczenia.

Sarah Pinsker - „Wind Will Rove”. Narratorka zaczyna od historii opowiadanej o jej babci: że grała kiedyś na skrzypcach podczas wyjścia ze statku w próżnię. Następnie udowadnia, że to niemożliwe, choćby dlatego, że nie wychodzimy w próżnię, bo prędkość jest za duża i sam statek również. To bardzo ładnie sytuuje nam miejsce i czas opowiadania. Jego tytuł jest tytułem ulubionej piosenki babci, po której narratorka te skrzypce odziedziczyła. Dalej dowiadujemy się tego, co już było jasne od początku: że wyprawa jest w jedną stronę, że dzieci się buntują nie chcąc się uczyć o jakiejś nikomu niepotrzebnej ziemskiej historii, i tak dalej, było milion razy. Bardzo dużo stron, żeby w końcu dojść do sedna: lata temu bazy kulturalne i historyczne pożarł wirus. Ludzie odtworzyli to, co pamiętali, ale masa spuścizny ludzkości przepadła. Czy to problem? Ładna rzecz, tylko co najmniej o 80% za długa.

Vina Jie-Min Prasad - „A Series of Steaks”  Autorka ma również nominację w kategorii krótkich opowiadań, ale raczej zabawkową, to jest natomiast poważniejsze - i świetne. Bohaterka zajmuje się fałszowaniem wołowiny, otrzymuje zamówienie na 200 steków T-bone od anonimowego klienta, który wie o niej zdecydowanie za dużo. Narracja przypomina Stephensona z Zamieci (iKontakts, darknet, i tak dalej). To pierwsze opowiadanie z tej listy, w które wsiąkłam od razu, bez ziewania, wzdychania ani wywracania oczami na boki.    

Kelly Robson - „A Human Stain”. Jakiś początek XX wieku, bohaterka przyjeżdża ze znajomym do mrocznego zamczyska w Niemczech należącego do jego zmarłego brata, trzeba się zająć jego sześcioletnim osieroconym synkiem. Zostaje sama wśród ponurych starych służących mówiących niezrozumiałym dialektem, z francuską guwernantką do towarzystwa. Sceneria jak z Drakuli, i istotnie jest to horror, dobrze napisany, bardzo klasyczny i dość oczywisty. Umyka mi cel pisania takiego opowiadania w roku 2017.

K.M. Szpara - „Small Changes Over Long Periods of Time”: "I’m trying to piss against a wall when the vampire bites me." I takie otwarcia rozumiem. A dalej jest jeszcze lepiej. Wampiry istnieją, ale są zarejestrowane i nie mogą gryźć ludzi bez wyraźnego zezwolenia. Chyba że akurat jednak ugryzą, co właśnie przydarza się bohaterowi. Który do tego jest transseksualistą FTM, co owszem, jest bardzo istotne dla akcji. Świetna rzecz, naprawdę świetna, oryginalna, bardzo inteligentna, niezwykle odważna, i zabawna. Również niemal przesadnie mięsista, krwista, i obrazowa, ocierająca się wręcz o porno, ale fantastycznie trzymająca poziom do samego końca.


Najlepsze zdecydowanie "Small Changes" i myślę, że ma szansę na wygraną, chociaż nie wiem, czy te erotyczne wstawki nie będą przeszkodą. Ucieszyłaby mnie też Nebula dla „A Series of Steaks”, ale to mało prawdopodobne; obawiam się, że za głęboki i obszerny humanizm dostanie „Wind Will Rove”, ale naprawdę smutno mi będzie, jeśli otrzyma ją Bowes.

-> Krótkie opowiadania nominowane do Nebuli 2018
-> Nowele nominowane do Hugo 2018


2018-03-16 09:55:58 Komentuj (0)

---





Stopka redakcyjna
Jeśli mnie znasz
Jak żyć?
Żyć czy mieć?
Motto na całe życie
O feminizmie
RSS

Prasa codzienna
Dzienniki i tygodniki
Teklak
Lumpiata
Towary Mieszane
Kaczka
Nie tylko Musierowicz
Supermarket
Matka Sanepid
Z piekła rodem
Daisy
Batumi
Zuzanka
Bajeczki z Ikei
A kocica
Zakurzona
Radziecki
Odwodnik
Wróciła z BuenosAires
Radziecki
Mignona
Żona No. 1
Ola
Barbarella

Prasa zagraniczna
Amerykanka w Krakowie
Żyrafa w Izraelu
Sistermoon w Irlandii
Anglik w Polsce
Margot w Irlandii
A.I.w Szwajcarii
Janina
Amsterdam
Stardust w NY
Nina w Urugwaju
Dudla

Pożółkłe kartki
Paradowska
Zimno i Troje
Małgośka
Filip na Fiji
Małe Szopy
Nie śpią
Szyper
Magiczna biblioteka
W kątku z książką
Prawdziwy dr House
Melissa
Chustka Joanny
Nowojorskie gadanie
Żydóweczka w Nowym Świecie
Maraska
Passentówna
Emigracyjny
Żydóweczka
Wawrzyniec P.
Wawrzyniec 2.0
Miski do mleka
Quijote


Magazyny ilustrowane
Oglądanie tego boli
Pokropka
Submachiny
Ouverture Facile
Kotecki
Inne kotecki
Aaaby-sprzedac
Killer sudoku
Garfield
User Friendly
Dilbert


Numery archiwalne


Indeks książek
O książkach na bieżąco
O książkach archiwalnie
O filmach na bieżąco
O filmach archiwalnie
O Paryżu na bieżąco
O Paryżu archiwalnie
Polka we Francji: teraz
Polka we Francji: dawniej
Poza domem